Pierwsze badanie Efekt zbadali w 2013 roku Drew Walker oraz Edward Vul na Uniwersytecie Kalifornijskim. Wykonali oni pięć testów, w których uczestnicy badania oceniali atrakcyjność twarzy mężczyzn i kobiet na grupowym zdjęciu i indywidualnym zdjęciu, przy czym kolejność zdjęć była losowa. Efekt cheerleaderki został określony ilościowo jako różnica między ocenami atrakcyjności w warunkach eksperymentalnych (na grupowym zdjęciu) i kontrolnych (na izolowanym obrazie). Stwierdzono, że uczestnicy konsekwentnie oceniali osobę jako bardziej atrakcyjną na grupowym zdjęciu w porównaniu ze zdjęciem indywidualnym.
Autorzy doszli do wniosku, że eksperymenty stanowią dowody potwierdzające efekt cheerleaderki. Stwierdzili, że twarze zarówno kobiet, jak i mężczyzn, w grupie były oceniane jako atrakcyjniejsze, niż te same twarze widziane osobno. Zaproponowali, że twarze w grupie tworzą średnią grupową, która ma tendencję do bycia bardziej atrakcyjną, niż te same twarze osobno.