Pod koniec XV wieku w źródłach pojawia się także Jakub Krystyn z Leszczna. W 1497 roku otrzymał od króla Jana I Olbrachta dobra odebrane wcześniej szlachcie za niestawienie się na wyprawę wojenną. Nadanie obejmowało posiadłości w kilku miejscowościach ówczesnego województwa płockiego: Bronowie, Tchórzu, Płonnie, Nowej Wsi i Karwowie, a także część dóbr w samym Leszczynie, należącą wcześniej do Jana Kurka i Mirza. Dobra w Płonnej należały wcześniej do Jana Bylińskiego.
W 1537 roku bracia Feliks i Jakub z Leszczyna prowadzili spór z Pawłem Suleńskim o prawa do części Leszczyna. W ówczesnych czasach miejscowy majątek nie należał do jednego właściciela, lecz był podzielony pomiędzy kilku dziedziców, posiadających odrębne udziały w tej samej miejscowości.
Krystyn Leszczyński z Większej Płony był żonaty z Elżbietą, córką Wojciecha Poszwy z Jaroszewa. Źródła z 1530 roku wymieniają liczne potomstwo tej pary, córki: Annę, Zofię i Barbarę oraz synów Jana, Piotra, Stanisława, Jakuba, Wojciecha, Mikołaja i Zygmunta. Anna została wydana w 1536 roku za Michała Żylicza.