U części gatunków obecne są ciernie w wezyce.

Samica ma ósme tergum odwłoka z trójkątną płytką i szerokimi ramionami bocznymi. Przydatki przednie i tylne są cienkie, walcowate z nieco szpatułkowatym szczytem i jednakowo długie, a półrurkowata, krótka płytka postwaginalna słabo zesklerotyzowana, U-kształtna i niepołączona z płytką antewaginalną. Torebkę kopulacyjną cechuje jajowaty, błoniasty korpus z małym, kolistym i opatrzonym dowewnętrznie skierowanymi kolcami znamieniem oraz trzykrotnie od korpusu dłuższy przewód. Grzbietobrzusznie wydłużoną, zesklerotyzowaną brodawkę odbytową obrastają szczecinki.

Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, znany z Meksyku, Kostaryki, Panamy, Gujany Francuskiej, Ekwadoru, Boliwii i Brazylii.

Taksonomia i ewolucja Kladogram Apatelodidae wg Orlandina i innych (2024) Rodzaj ten wprowadzony został w 2024 roku przez Eltona Orlandina, Mônicę Piovesan i Eduarda Carneira na łamach „Invertebrate Systematics”. Wyróżniono go na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej. Gatunkiem typowym wyznaczono Apatelodes sericea.