Choć według wiary chrześcijańskiej prawdziwym ojcem Jezusa jest Bóg Ojciec, a Jego poczęcie w łonie Maryi dokonało się za sprawą Ducha Świętego, to ziemski rodowód odgrywał kluczową rolę w historii zbawienia. Ponieważ to Jakub, według św. Mateusza, jest potomkiem króla Salomona, przekazuje on na Józefa status dziedzica obietnic mesjańskich. W teologii katolickiej podkreśla się, że Józef, nadając Jezusowi imię i prawnie Go adoptując, włącza Go w ród Dawida dokładnie poprzez linię Jakuba. W ten sposób wypełniają się proroctwa mesjańskie o Zbawicielu pochodzącym z rodu Dawidowego.
Typologia biblijna Wielu biblistów zwraca uwagę, że obecność imienia „Jakub” jako ojca Józefa u Mateusza ma bardzo głębokie znaczenie typologiczne. Ewangelista celowo buduje paralelę między Nowym a Starym Testamentem: W Starym Testamencie patriarcha Jakub miał ukochanego syna o imieniu Józef (zob. Józef Egipski). Podobnie w Nowym Testamencie ojcem Józefa z Nazaretu jest Jakub. Zarówno starotestamentowy Józef, jak i nowotestamentowy św. Józef odbierali objawienia od Boga za pośrednictwem snów (por. Rdz 37, 5: „Pewnego razu Józef miał sen” oraz Mt 1, 20: „anioł Pański ukazał mu się we śnie”). Obaj z powodu zagrożenia musieli udać się do Egiptu i obaj ocalili w ten sposób swoje rodziny.
Zobacz też Bóg Ojciec Duch Święty Józefologia Święta Rodzina
Przypisy
Kategoria:Postacie Nowego Testamentu Kategoria:Jezus Chrystus