Dodatkowym impulsem do wzniesienia pełnoprawnej świątyni było wydanie w 1861 roku przez cesarza Franciszka Józefa I patentu protestanckiego, który zrównał austriackich ewangelików w prawach kościelnych i politycznych.
W 1859 roku parafia zakupiła dwa domy należące do pracowników zajmujących się transportem i handlem solą, a następnie rozebrała je, przygotowując miejsce pod budowę na południowym brzegu Mühlbachu. Projekt wykonał profesor architektury w Monachium Ludwig Lange. Prace trwały pięć lat, a znaczna część kosztów została pokryta z darowizn członków parafii, rodzin Hohenzollern-Hechingen i Thurn und Taxis oraz stowarzyszenia Gustav-Adolf-Verein.
Kościół poświęcono 15 października 1863 roku podczas nabożeństwa, w którym uczestniczyło ponad tysiąc osób. Według aktu fundacyjnego budowa, bez kosztu dzwonów, pochłonęła 37 tys. guldenów. W chwili otwarcia świątynia mieściła około 550 osób.
Stary dom modlitwy został po oddaniu kościoła sprzedany i rozebrany. Na jego miejscu urządzono park i przystań żeglugi po Hallstätter See.