Wśród historycznych sztolni znajduje się sztolnia cesarzowej Krystyny, której drążenie rozpoczęto w 1719 roku. Podczas jej wykonywania górnicy natrafili na pozostałości pradziejowych wyrobisk, widoczne jako ciemne warstwy ponad złożem soli.
Człowiek w soli W 1734 roku w wyrobisku Kilbwerk odnaleziono zakonserwowane w soli zwłoki górnika. Ciało było spłaszczone przez nacisk górotworu, lecz zachowały się również fragmenty odzieży i wyposażenia. Ponieważ nie znano wówczas metod pozwalających na datowanie znaleziska, szczątki uznano za należące do górnika, który zginął kilkaset lat wcześniej.
Zwłoki wydobyto z kopalni i pochowano na cmentarzu w Hallstatt, lecz miejsce grobu nie zostało oznaczone i później go nie odnaleziono. Analiza dokumentacji oraz kontekstu odkrycia wskazuje, że był to górnik z wczesnego okresu lateńskiego, który zginął około 350 roku p.n.e. podczas katastrofy naturalnej w Salzbergtal.
Badania archeologiczne Ślady pradziejowej eksploatacji były wielokrotnie odsłaniane podczas prowadzenia górnictwa metodą ługowania. Nowe chodniki przecinały starsze wyrobiska, a rozpuszczanie złoża ujawniało drewniane konstrukcje, narzędzia i warstwy odpadów.