W ocenie Rady konsekrowanie biskupów bez mandatu papieskiego naruszało podstawowy element widzialnej jedności Kościoła i nie mogło zostać usprawiedliwione przez powołanie się na konieczność.
W 2026 roku Dykasteria Nauki Wiary ponownie odrzuciła argumentację Bractwa, kwalifikując konsekracje jako przestępstwo schizmy i deklarując ekskomuniki na podstawie kanonów 1387 i 1364 § 1.
Spór nie dotyczy zatem samego brzmienia kanonów 1323–1324, lecz oceny, czy w Kościele rzeczywiście istniała konieczność usprawiedliwiająca przeprowadzenie konsekracji bez mandatu papieskiego oraz czy czyn ten był szkodliwy dla jedności Kościoła i zbawienia dusz.
Zdjęcie ekskomunik w 2009 roku 15 grudnia 2008 roku Bernard Fellay, działając również w imieniu trzech pozostałych żyjących biskupów konsekrowanych w 1988 roku, zwrócił się do papieża Benedykta XVI o zdjęcie ekskomunik.
21 stycznia 2009 roku Kongregacja ds. Biskupów, działając z upoważnienia papieża, umorzyła karę wobec: Bernarda Fellaya; Bernarda Tissiera de Mallerais; Richarda Williamsona; Alfonsa de Galarrety.
Dekret stanowił również, że wcześniejszy dekret deklarujący ekskomuniki przestał wywoływać skutki prawne.