Kompozycja zwieńczenia podkreśla wertykalny charakter całej nastawy.
Układy ze skrzydłami zamkniętymi Po częściowym zamknięciu ołtarza widoczne są płaskorzeźbione oraz malowane sceny z życia Jezusa i Marii. Przedstawienia tworzą rozbudowany cykl narracyjny przeznaczony do oglądania w niedziele i okresy liturgiczne, gdy główna szafa pozostawała zasłonięta.
W całkowicie zamkniętym układzie codziennym prezentowane są cztery malowane tablice. Wśród zachowanych przedstawień znajdują się m.in. pożegnanie Jezusa z Marią oraz sceny odnoszące się do męki, śmierci i uwielbienia Chrystusa. Obrazy charakteryzują się rozbudowanym tłem architektonicznym i pejzażowym oraz szczegółowo przedstawionymi szatami i przedmiotami codziennego użytku.
Program ikonograficzny ołtarza koncentruje się na roli Marii w historii zbawienia. Kolejne układy prowadzą od malowanych scen narracyjnych do centralnego przedstawienia Marii z Dzieciątkiem i towarzyszących jej świętych.
Styl Ołtarz reprezentuje późnogotycką sztukę obszaru naddunajskiego i alpejskiego początku XVI wieku. Jego rzeźby cechuje połączenie dekoracyjnie opracowanych szat z naturalistycznym sposobem przedstawiania twarzy i gestów.