Obecny kształt placu nie jest rezultatem jednorazowego założenia urbanistycznego. Powstał wskutek nakładania się układów rozwijających się w kolejnych stuleciach. Przed pożarem z 1750 roku dzisiejszy rynek i Górny Rynek tworzyły bardziej jednolitą przestrzeń, której północną pierzeję wyznaczała zabudowa biegnąca po łuku w kształcie litery S.
Układ zabudowy pozostaje związany z przebiegiem potoku Mühlbach, spływającego z doliny Salzbergtal przez skalny wąwóz do centrum Hallstatt. Część jego koryta została poprowadzona kanałami pomiędzy budynkami, a następnie w kierunku jeziora. W przeszłości energia wody była wykorzystywana do napędzania młynów i urządzeń rzemieślniczych.
Historia Rozwój rynku był związany z nadaniem Hallstatt praw targowych w 1311 roku oraz funkcjonowaniem miejscowej administracji salinarnej. W otoczeniu placu znajdowały się budynki mieszkalne, zajazdy, obiekty handlowe i instytucje związane z zarządzaniem osadą oraz wydobyciem i transportem soli.
Przed 1750 rokiem przy południowej stronie rynku znajdowały się szpital salinarny oraz niewielki kościół szpitalny. Świątynia stała w przybliżeniu w miejscu zajmowanym później przez kolumnę Trójcy Świętej.