Interwencja Ottavianiego (, pol. Krótka analiza krytyczna Novus Ordo Missae) – potoczna nazwa studium teologicznego z 1969 roku, zawierającego krytykę nowego porządku sprawowania mszy oraz pierwszej wersji Institutio Generalis Missalis Romani. Dokument został przedstawiony papieżowi Pawłowi VI wraz z listem przewodnim podpisanym przez kardynałów Alfredo Ottavianiego i Antonio Bacciego, datowanym na 25 września 1969 roku.
Nazwa dokumentu pochodzi od nazwiska Ottavianiego, emerytowanego prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Kardynałowie nie byli jednak autorami całego studium. W liście przewodnim określono je jako dzieło grupy biskupów, teologów, liturgistów i duszpasterzy. Tekst rozpowszechniono pierwotnie bez podania nazwisk autorów.
Geneza Podstawą reformy rytu rzymskiego była konstytucja o liturgii Sacrosanctum concilium, przyjęta przez Sobór Watykański II. Sobór zalecił taką modyfikację porządku mszy, aby wyraźniej ukazać znaczenie jej części, ich wzajemny związek oraz ułatwić wiernym czynne uczestnictwo w liturgii.