Ekspozycja koncentrowała się przede wszystkim na pradziejowym górnictwie soli, cmentarzysku halsztackim i odkryciach archeologicznych dokonywanych w obrębie miejscowości oraz doliny Salzbergtal.
Po przebudowie i reorganizacji wystawy w 2002 roku placówkę udostępniono jako Muzeum Dziedzictwa Światowego. Projekt zrealizowano przy współpracy gminy Hallstatt, kraju związkowego Górna Austria i Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Zakres ekspozycji rozszerzono wówczas o historię miejscowości od średniowiecza do czasów współczesnych oraz zagadnienia związane z wpisem regionu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Zbiory Podstawową część zbiorów tworzą zabytki archeologiczne pochodzące z prehistorycznej kopalni soli, cmentarzyska na Salzbergu oraz wykopalisk prowadzonych na obszarze historycznej zabudowy Hallstatt. Kolekcja obejmuje przedmioty od neolitu, przez epokę brązu i epokę żelaza, po okres rzymski i średniowiecze.
Wśród eksponatów znajdują się narzędzia górnicze, broń, naczynia ceramiczne i metalowe, ozdoby, elementy stroju oraz przedmioty codziennego użytku. Szczególne znaczenie mają obiekty związane z kulturą halsztacką, której nazwa pochodzi od stanowiska w Hallstatt.