W kolejnych latach powstały domy zgromadzenia w Austrii, Czechach i na Słowacji. Dom macierzysty znajdował się przy kościele na Rennwegu, natomiast nowicjat został utworzony w Tullnerbachu. Litomiský zabiegał również o założenie placówki w pobliżu Ogrodu Oliwnego w Jerozolimie.
W listopadzie 1931 roku udał się do Palestyny, aby obejrzeć teren przeznaczony pod budowę czechosłowackiej kaplicy ekspiacyjnej na Górze Oliwnej. W 1933 roku podczas audiencji u papieża Piusa XI przedstawił konstytucje zgromadzenia, uzyskując ich aprobatę i papieskie błogosławieństwo. W lipcu 1935 roku uczestniczył w poświęceniu Cyrylo-Metodiańskiej Kaplicy Ekspiacyjnej w Jerozolimie. Jesienią tego samego roku posługę przy kaplicy rozpoczęli pierwsi trzej członkowie zgromadzenia.
Od 1934 roku pocieszyciele prowadzili również działalność duszpasterską w sanktuarium maryjnym w Klokotach koło Táboru. Litomiský już w 1933 roku prowadził rozmowy dotyczące objęcia sanktuarium przez zgromadzenie.
Represje komunistyczne i śmierć Po zakończeniu II wojny światowej Litomiský przeniósł się z Wiednia do Pragi. Planował przeniesienie do stolicy Czechosłowacji również domu generalnego zgromadzenia.