Kampania propagandowa Procesowi towarzyszyła zorganizowana kampania propagandowa. W prasie publikowano artykuły przedstawiające zakonników jako zdrajców, agentów Watykanu i przeciwników pokoju. W zakładach pracy przygotowywano rezolucje popierające wyroki, a do sądu kierowano rzekomo spontaniczne listy pracowników domagających się ukarania oskarżonych.
Władze wykorzystywały proces do kompromitowania nie tylko skazanych, lecz także życia zakonnego jako takiego. Zakony przedstawiano jako bogate, pasożytnicze organizacje służące zagranicznym mocarstwom. Kontakty z zagranicznymi przełożonymi zakonnymi, studia odbyte w Rzymie lub utrzymywanie relacji z papieską internuncjaturą uznawano za dowody szpiegostwa.
Proces wywołał zaniepokojenie wśród katolików. Oskarżeni byli znanymi duszpasterzami, kaznodziejami i publicystami. W anonimowych relacjach kierowanych do władz wskazywano, że wierni odbierali postępowanie jako zbiorowy proces przeciwko Kościołowi i porównywali rozprawę, odbywającą się w okresie poprzedzającym Wielkanoc, do misterium Męki Pańskiej.
Związek z Akcją K
Proces stanowił bezpośrednie przygotowanie do Akcji K.