Zachodnią fasadę ujmują dwie smukłe wieże o wysokości po 62 m, zwieńczone ostrosłupowymi hełmami.

Fasada została podzielona przyporami, ostrołukowymi oknami i portalami. W jej środkowej części znajduje się główny portal, nad którym umieszczono duże okno. Wysokie wieże, widoczne z doliny Salzach, stanowią dominantę architektoniczną miasta.

Korpus nawowy nakrywają sklepienia wsparte na smukłych filarach. Prezbiterium zamknięto wielobocznie, a jego ściany przepruto wysokimi ostrołukowymi oknami. Architektura budynku nawiązuje do form średniowiecznego gotyku, charakterystycznych dla sakralnego budownictwa historyzmu drugiej połowy XIX wieku.

Wyposażenie Neogotycki ołtarz główny ukończono w 1881 roku. Ma formę rozbudowanej gotyckiej nastawy z trzema niszami zwieńczonymi baldachimami. W części środkowej umieszczono grupę Ukrzyżowania, której towarzyszą figury św. Józefa i św. Jana Chrzciciela. W zwieńczeniu znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Floriana, a także starsze figury świętych Ruperta, Dionizego i Mikołaja, pochodzące prawdopodobnie z około 1500 roku.