Wieża ciśnień w Będzinie-Grodźcu – jedyna w Polsce w pełni nitowana stalowa wieża ciśnień wybudowana w 1902 roku we wsi Grodziec (dziś dzielnica Będzina) początkowo na potrzeby Kopalni Węgla Kamiennego Grodziec, następnie użytkowana przez wiele podmiotów, w tym okolicznych mieszkańców; przekształcona w źródło ciepłej wody, a następnie wyłączona z użytku w latach 60. XX wieku, zrewitalizowana w 2020 roku, wpisana do gminnej ewidencji zabytków.
Historia Wieża została zbudowana przez warszawskie przedsiębiorstwo Drzewiecki & Jeziorański w 1902 roku (z tego roku pochodzi jej najstarszy plan, który znajduje się w Archiwum Państwowym w Katowicach oraz informacja o niej w sprawozdaniu przedsiębiorstwa; oraz według innego źródła na przełomie XIX i XX wieku) dla Grodzieckiego Towarzystwa Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych blisko zabudowań Kopalnia Węgla Kamiennego Grodziec. Woda do wieży była dostarczana za pomocą dwóch pomp z głębokości około 300 metrów poniżej poziomu gruntu. Woda z wieży służyła początkowo kopalni Grodziec, a następnie także osiedlu robotniczemu, zakładom Solvay (zob. Cementownia Grodziec), browarowi, administracji dóbr „Grodziec”, mieszkańcom Grodźca i stacji kolejowej. 30 lipca 1947 obiekt przeszedł na własność Skarbu Państwa.