Przez kopułę przebiega mierząca około 200 m długości cienkościenna konstrukcja żelbetowa, przypominająca szeroką wstęgę lub dach.
Według autorów projektu szklana kopuła miała symbolizować przejrzystość procesów demokratycznych, natomiast otaczający ją betonowy element – stabilność i siłę państwa. Przeszklona konstrukcja umożliwia dopływ światła dziennego do wnętrza, w którym rozmieszczono salę plenarną, biura, sale konferencyjne oraz przestrzenie ogólnodostępne.
W pierwotnym układzie funkcjonalnym znajdowało się 217 pomieszczeń biurowych, 11 sal konferencyjnych i około 4200 m² przestrzeni wspólnych. Główna sala posiedzeń została umieszczona w centralnej części obiektu, pod szklaną kopułą.
Recepcja Budynek był przedstawiany przez administrację Micheila Saakaszwilego jako symbol modernizacji Gruzji, przejrzystości państwa i zerwania z architekturą okresu radzieckiego. Jego futurystyczna forma stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów architektury publicznej powstałej w Gruzji na początku XXI wieku.
Krytyka inwestycji