159 {gruz.}.
Latem 1073 Malikszah I, sułtan seldżucki, zaatakował wpierw Gandża, a potem wschodnią Gruzję. Baghwaszowie wraz z emirem Gandża opowiedzieli się po stronie sułtana. Gdy jednak Iwane zerwał stosunki z Malikszahem, ten zaatakował jego posiadłości w Samszwilde, po czym całą Gruzję. Jerzy, wspomagany przez , króla Kachetii i Heretii, pokonał muzułmanów jesienią 1075 , po czym ruszył na zachód, gdzie odbił ziemie anektowane przez Bizancjum i Anakopię. Bizancjum potrzebujące Gruzji jako sojusznika przeciwko Seldżukom, ogłosiło Jerzego II cezarem, a także przekazało Kars, które Jerzy oddał rodowi Szawszeli.
W 1077 Malikszah zaatakował Tbilisi, Erzurum i Oltisi. 24 czerwca 1080 roku Seldżucy podbili , a Jerzy niemal został pojmany. Część możnowładców przeszła na stronę turecką, a Jerzy został zepchnięty do Abchazji. Muzułmanie natomiast plądrowali Kutaisi i Artanudżi, co sprawiło, że stały się one ruinami niezdatnymi do zasiedlenia. Malikszah postanowił, że zimą będzie opuszczać Kaukaz, a wracać wiosną, by zabijać i zniewalać gruzińskich chłopów. Muzułmanie również niszczyli żyzne ziemie i winnice, co spowodowało głód, występujący nawet w częściach Gruzji wolnych od tureckiej inwazji.