Powieść kończy się obrazem Nyada i Mirindy obserwujących wieczorny ruch samochodów, podczas gdy bohater bezskutecznie usiłuje przypomnieć sobie doświadczenie, które przekroczyło możliwości ludzkiego poznania.
Odbiór Według Andrzeja Niewiadowskiego i Antoniego Smuszkiewicza powieść jest opisem pierwszego kontaktu ukazanym w kategoriach paraboli społecznej. Zdaniem badaczy utwór, nawiązujący do Solaris Stanisława Lema, łączy refleksję filozoficzną i społeczną z eksploracją podświadomości oraz archetypicznych prawd. Kontakt z potężniejszą cywilizacją ukazany został jako próba narzucenia ludziom obcych wzorców i wartości, a zarazem konfrontacja rzeczywistości z wyobrażeniami, prowadząca do poszukiwania absolutu i przekraczania granic człowieczeństwa.
Maciej Parowski zrecenzował książkę dla „Fantastyki”. Parowski uznał Arsenał za jedną z najciekawszych polskich powieści science fiction lat 80. XX wieku. Chwalił jej wielowarstwową konstrukcję, bogactwo interpretacyjne oraz umiejętne połączenie motywów klasycznej fantastyki naukowej z refleksją filozoficzną i religijną. Podkreślał erudycję Oramusa, liczne nawiązania do twórczości Stanisława Lema oraz oryginalne wykorzystanie motywu kontaktu z Obcym jako pretekstu do rozważań nad człowiekiem, absolutem i granicami poznania.