W 1787 jednak, Rosja nakazała Herakliuszowi samodzielnie zająć się wojnami z wrogimi sąsiadami. Na prędce podpisał pokój z Osmanami i zawarł sprzymierze z Iranem. Wkrótce, wraz ze swoim wnukiem, królem Imeretii Solomonem II, rozważał zjednoczenie Gruzji, za czym zagłosowała jego rada w 1789, lecz do niego nie doszło. W 1791, Herakliusz podpisał testament, w którym nakazywał swojemu synowi, Jerzemu, przekazanie władzy nie swojemu synowi, a , najstarszemu synowi z drugiego małżeństwa Herakliusza. W 1795, otrzymał on ultimatum od Agha Mohammada Chana Kadżara, lecz zignorował je. Wkrótce wybuchła wojna z Iranem, podczas której spalono Tbilisi. W grudniu, Gruzini oraz Rosjanie dotarli do Morza Kaspijskiego i zajęli Gandża. Populacja Kartlii i Kachetii spadła o połowę. 11 stycznia 1798, Herakliusz II zmarł.
Jerzy XII i Dawid XII mały|Jerzy XII mały|Dawid XII Następcą Herakliusza II został jego syn, Jerzy XII, który był niezdecydowany i chory na podagrę. Miał on przeznaczać jedynie trzy godziny każdego dnia na sprawy państwowe, resztę czasu spędzając na modlitwie lub ucztowaniu. Unieważnił on wolę ojca i ogłosił swojego syna, , nawet bardziej niekompetentnego człowieka, jako następcę tronu, na co zgodził się car Paweł I.