Założenia ekocentryzmu Jednym z wyróżników ruchu głębokiej ekologii jest przekonanie, iż działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego nie powinny być uzasadniane ich użytecznością dla człowieka, ale także – a może przede wszystkim – samą w sobie wartością tego, co należy chronić. Tego rodzaju stanowisko określane jest często mianem perspektywy nieantropocentrycznej, bądź ekocentrycznej.
Fritjof Capra przeciwstawia głęboką ekologię ekologizmowi (environmentalism), który skupia się na skuteczniejszym zarządzaniu środowiskiem naturalnym dla dobra człowieka, głęboka ekologia natomiast wzywa do przemiany sposobu, w jaki człowiek rozumie swoje miejsce w ekosystemie planetarnym. Nie chodzi więc tylko o naukę i technikę, ale o zmianę filozoficzną i religijną.
proponuje, by nurt głębokiej ekologii nazywać raczej „ekologią ekocentryczną”. Termin ten wyraźniej wskazuje, że chodzi nie tylko o teorię ekologii, ale o ekocentryczne podejście do ekologii i sposób życia-w-świecie.