Michał Protasewicz, ps. „Rawa” (zm. w 1985 w Londynie) – polski oficer, podpułkownik dyplomowany, w latach 1942–1944 szef Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza koordynującego wojskową łączność z okupowaną Polską.

Życiorys Pochodził z rejonu Słucka. W 1917 jako harcerz-gimnazjalista został członkiem grupy dywersyjno-wywiadowczej, pracującej na rzecz Oddziału Wywiadowczego I Korpusu Polskiego, walczącego przeciwko bolszewikom oraz okupacyjnym oddziałom niemieckim. Później służył w ochotniczej formacji polskiej samoobrony w Mińsku, a następnie w 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Po wojnie polsko-bolszewickiej ukończył Oficerską Szkołę Piechoty, a następnie Wyższą Szkołę Wojenną, gdzie w marcu 1939 był wymieniany jako major dyplomowany saperów. W czasie II wojny światowej, po przedostaniu się do Anglii, pracował w Sztabie Naczelnego Wodza, najpierw jako szef Wydziału Studiów Oddziału III (operacyjnego), później jako szef Referatu „A” w Oddziale VI (specjalnym – ds. współpracy z Krajem). Od 27 marca 1942 do 10 lipca 1944 kierował całym Oddziałem VI.

Po wojnie prowadził m.in. działalność wydawniczą jako współudziałowiec firmy Gryf Publications Ltd., jednego z najważniejszych wydawnictw emigracyjnych.

Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderem Virtuti Militari.

Jego żoną była Maria Blisse.