Historycy sztuki identyfikują modelkę jako Lidiję Dielektorską. Nie należy utożsamiać „tematu obrazu” wyłącznie z portretowaną kobietą. Na końcowym obrazie twarz modelki została tak mocno uproszczona, a dekor ubrania tak bardzo podkreślony, że głównym bohaterem przedstawienia stała się sama bluzka. Prawdziwym tematem jest dekoracyjny haft. Na pierwszy rzut oka widzimy młodą kobietę przedstawioną frontalnie, niemal do pasa. Modelka ma ciemne włosy, bardzo uproszczoną twarz. Ubrana jest w dużą białą bluzkę z szerokimi rękawami oraz haftem na piersi i ramionach. U dołu widoczna jest niebieska spódnica. Tło jest jednolicie czerwone. Na obrazie dominuje biała bluzka. Jej rękawy rozchodzą się niemal na całą szerokość płótna. Twarz wydaje się wręcz „wyrastać” z białej masy ubrania. Haft został potraktowany bardzo graficznie. Ornament został przekształcony w znak. W centralnej części widoczne są stylizowane motywy przypominające liście dębu. Biel bluzki jest w dużej mierze po prostu bielą płótna, co sprawia, że obraz zachowuje pewną „niedokończoność” i lekkość.