Dopiero od początku roku akademickiego 1918–1919 mogła pracować na pełnym etacie, zostając pierwszą pełnoetatową asystentką Katedry Fonetyki. W 1920 roku Armstrong została wykładowczynią, w 1921 roku ()Andrzejewski 1993–1994, s. 47; Asher 2015; Collins i Mees 1999, s. 283–284, 319. Por. Collins i Mees 1999, s. 195 oraz Gimson 1977, s. 3, gdzie podano, że została wykładowczynią wyższego stopnia w 1920., a w 1937 roku osiągnęła rangę „Nature” 1938; Gimson 1977, s. 4; Andrzejewski 1993–1994, s. 47. Por. Asher 2015, gdzie jako rok objęcia rangi readera podano 1936.. Jej awans na to stanowisko ogłoszono w „The Times” oraz w „The Universities Review”. Armstrong prowadziła też sporadycznie zajęcia w Szkole Studiów Orientalnych (SOAS) Andrzejewski 1993–1994, s. 47.. Gdy Jones musiał wziąć urlop na pierwsze dziewięć miesięcy 1920 roku, Armstrong objęła po nim obowiązki kierowniczki katedry. W tym czasie przeprowadzała rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami i przyjmowała studentów do katedry. W University College pełniła też funkcje przewodniczącej komitetu stołówkowego () oraz sekretarza pokoju wspólnego dla personelu żeńskiego (). Armstrong należała do takich towarzystw naukowych jak Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne, Modern Language Association oraz Międzynarodowy Kongres Nauk Fonetycznych. W 1921 roku wraz z Idą C.