Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne zawiesiło wydawanie swojego czasopisma „Le Maître Phonétique” w czasie I wojny światowej, ale w 1921 roku zaczęło wydawać ukazujące się raz w roku „Textes pour nos Élèves” („Teksty dla naszych uczniów”), na które składały się zapisane w międzynarodowym alfabecie fonetycznym (IPA)Collins i Mees 1999, s. 309. teksty w rozmaitych językach, takich jak angielski, francuski, niemiecki, włoski i hiszpański. Armstrong opublikowała w kolejnych tomach kilka transkrypcji tekstów angielskich.
W 1923 roku „Le Maître Phonétique” wznowiło publikację i rozpoczęło trzecią serię. Począwszy od numeru z lipca–września 1923 roku (seria 3, nr 3) Armstrong figurowała w nim jako (sekretarz redakcji). Funkcję tę pełniła aż do numeru ze stycznia–marca 1936 roku (seria 3, nr 53). Armstrong odegrała znaczącą rolę w odnowie czasopisma oraz Międzynarodowego Towarzystwa Fonetycznego, którego działalność zależała od ukazywania się pisma. W dziale (, „Sprawozdania”) pisała rozmaite recenzje książek, a w dziale (, „Dział uczniów”) zamieszczała transkrypcje fonetyczne tekstów angielskich.