16 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako chorąży byłej armii austro-węgierskiej, mianowany podporucznikiem i przydzielony z dniem 20 grudnia 1918 do 6 pułku artylerii polowej w Warszawie (późniejszego 7 pułku artylerii polowej)Dz. Rozk. Wojsk. Nr 7 z 23 stycznia 1919, poz. 273.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 350..
19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 2 Brygady Artylerii Legionów, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk artylerii polowej Legionów. Później został przeniesiony do 10 pułku artylerii ciężkiej w Pikulicach koło Przemyśla i przydzielony do Szefostwa Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 248. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 73. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1925 wrócił do 10 pac. W listopadzie 1928 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do 10 Okręgowego Szefostwa Artylerii i Uzbrojenia w Przemyślu na stanowisko referenta.