Złota era (lata 60. i 70. XX wieku) thumb|Reklamy filmów sexploitation w Bostonie w 1965 roku W latach 60. złagodzenie przepisów dotyczących cenzury obyczajowej doprowadziło do eksplozji popularności nurtu. Filmy te zaczęły regularnie trafiać do kin samochodowych oraz kin niezależnych (ang. ). W tym okresie wykształcił się specyficzny, eksploatacyjny styl, łączący motywy erotyczne z humorem, akcją czy dreszczykiem emocji.
Schyłek nurtu Zmierzch kina sexploitation nastąpił w połowie lat 70. Kluczowym czynnikiem była tzw. „porno moda” (ang. porno chic) związana z sukcesem filmów takich jak Głębokie gardło (1972), które znormalizowały obecność twardej pornografii w kinach. Część twórców sexploitation zajęła się zatem produkcją filmów pornograficznych, podczas gdy inni filmowcy, tacy jak Radley Metzger czy Jesus Franco, zaczęli śmielej eksploatować wątki erotyczne, tworząc w ten sposób podwaliny pod współczesne kino erotyczne.
Główne podgatunki i nurty pokrewne Kino sexploitation często mieszało się z innymi odmianami kina klasy B, tworząc popularne podgatunki: (ang.