Pasza Damaszku wysłał do Kartlii dwadzieścia tysięcy ludzi. Ta armia została zaatakowana w wąwozie Dmanisi, przez co dotarła ona nad Chrami. Swimon, myśląc, że jest ona zdemoralizowana, ponownie zaatakował, ale został pokonany, a Turcy wkroczyli do Tbilisi. Kolejny wezyr, , w 1580 z pomocą Imeretii zdobył Tbilisi. Dwa lata później rozpoczęły się rozmowy pokojowe z Iranem. Wojska Aleksandra II, króla Kachetii, zaatakowały Kartlię i dokonały napaści seksualnej na , siostrę Aleksandra i żonę Swimona. Było to przyczyną sporu dwóch królów, który zakończył szach zmuszając ich do złożenia przysięgi wierność na Ewangelię i Krzyż, wobec siebie i Iranu. Wkrótce Swimon zaatakował garnizon w Tbilisi. Połączone siły Turcji, Samcche, Imeretii, i Megrelii zostały rozbite pod Muchrani i jedynie kilku żołnierzy dotarło do miasta. Pasza Tbilisi uciekł do Samcche. , atabeg (pasza) Samcche, wyrzekł się islamu i został sojusznikiem Swimona. Król odbił Lori i Samszwilde, a także na moment przejął Tbilisi. W 1584 Turcy zniszczyli Dmanisi i pokonali Swimona oraz Manuczara nad Chrami. Rok później król znów podbił Lori, a sułtan wysłał wojska. Latem 1587 Turcy zaatakowali Achalciche, Tbilisi i Gori, a Swimona zepchnęli do Samcche. W zamian za trybut uznano go chrześcijańskim władcą z pełną autonomią. W latach 80.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Królestwo Kartlii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.