Teofil Kairis (, także Teofilos Kairis; imię chrzcielne: Tomasz; ur. 19 października 1784 na Andros, zm. 10 stycznia 1853 w Ermupoli na Syros) – grecki nauczyciel, duchowny, erudyta, filozof i rewolucjonista. Prowadził na Andros sierociniec połączony ze szkołą, w której upowszechniał w Grecji nauczanie nowoczesnych nauk ścisłych, i stworzył teosebię – własną religię naturalną opartą na rozumie zamiast na objawieniu, za którą Kościół prawosławny go ekskomunikował.
Po nauce w Azji Mniejszej przyjął święcenia diakonatu, a następnie studiował nauki ścisłe i filozofię we Włoszech i we Francji. Po powrocie kierował przez rok szkołą w Smyrnie, po czym objął katedrę w szkole, w której sam się kształcił. Brał czynny udział w wojnie o niepodległość w rejonie Olimpu i został ciężko ranny. Założył na Andros sierociniec połączony ze szkołą, przeznaczony przede wszystkim dla dzieci uczestników wojny o niepodległość, i rozwinął w Grecji nauczanie nowoczesnych nauk. Propagował idee polityczne związane z filozofią oświecenia, przez co w latach 30. XIX wieku popadł w konflikt z rządami Ottona Bawarskiego. Głoszona przez niego teosebia była bliska deizmowi i teofilantropii z czasów rewolucji francuskiej. Za jej propagowanie Kościół Grecji ekskomunikował go po procesie przed Świętym Synodem.