27 maja 1920 dowódca 6 pp Leg., podpułkownik Bolesław Popowicz podpisał wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari (autorem szczegółowego opisu czynów był dowódca I batalionu 6 pp Leg., kapitan Bernard Mond). 11 czerwca 1920 w bitwie pod Borodzianką został ciężko ranny w obie nogi. W grudniu 1920 wrócił do pułku. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Od 3 kwietnia do 7 czerwca 1921 był słuchaczem kursu informacyjnego w Szkole Podchorążych w Warszawie. Po powrocie z kursu pełnił obowiązki dowódcy I batalionu 5 pp Leg. i prowadził szkolenie oficerów tego oddziału. Od października 1921 dowodził szkołą podoficerską 6 pp Leg. 15 lutego 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 6 pp Leg. w Wilnie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1212. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 26 pułku piechoty we Lwowie. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kamionka Strumiłowa. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Alfred Wierzejski (1894–1940) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.