Barbara Wiktorowska (ur. 1950 w Katowicach) – polska kolporterka, robotnica, działaczka antykomunistyczna w PRL oraz członkini Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Życiorys Urodziła się w 1950 roku w Katowicach. Zaangażowała się w działania sprzeciwiające się władzom komunistycznym w dwóch okresach: podczas wydarzeń z końca 1970 roku oraz w ostatnich latach istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1982–1989).
Była zatrudniona w stoczni remontowej „Gryfia” w Szczecinie, uczestniczyła bezpośrednio w protestach grudniowych z 1970 roku, a w kolejnych latach podejmowała inicjatywy mające na celu zachowanie pamięci o osobach, które straciły życie w trakcie tamtych wystąpień.
Od 1980 roku przyłączyła się do struktur Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, pełniąc w nim czynną rolę. W następstwie wprowadzenia stanu wojennego w grudniu 1981 roku podjęła wówczas działania w sferze nielegalnego obiegu informacji oraz organizowała pomoc materialną dla osób dotkniętych represjami politycznymi, a także ich bliskich.