Maski dział kalibru 10,5 cm miały grubość 50 mm na zakrzywionej płycie czołowej, 25 mm na płytach skośnych oraz 20 mm na skośnej płycie dachowej, a wieża dowodzenia chroniona była płytami o grubości od 20 (dach) do 70 mm (ściany boczne); maski i wieża wykonane były ze stali Kruppa. Niezatapialność jednostki zwiększono poprzez wypełnienie przestrzeni między poszczególnymi pomieszczeniami i elementami konstrukcyjnymi korkiem.
Wyposażenie W skład wyposażenia ratowniczego i komunikacyjnego okrętu wchodziły barkas z napędem parowym, pinasa, dwa kutry, dwa jole oraz łódź ratunkowa (dinghy). Do działań nocnych służyły dwa reflektory: jeden umieszczony na platformie na przednim maszcie, a drugi na podeście za tylnym masztem.
Malowanie Podczas służby na wodach metropolii okręt był pomalowany według wprowadzonego w 1896 roku schematu nr 96: kadłub miał kolor szary, pokład, nadbudówki, maszty, kominy oraz działa z maskami – jasnoszary, natomiast ornamenty dziobowe i rufowe – żółty.