Za ten wynik otrzymał Medal Fieldsa w 2002 roku.
Dla lokalnej korespondencji Langlandsa istotne wyniki uzyskali m.in. , , , , Michael Harris, Richard Taylor, i Peter Scholze.
Istotnym krokiem w rozwoju programu był również dowód lematu fundamentalnego przez Ngô Bảo Châu, opublikowany w 2010 roku. Lemat ten, sformułowany przez Langlandsa i , odgrywa ważną rolę w zastosowaniach wzoru śladu.
Związek z wielkim twierdzeniem Fermata Andrew Wiles w swoim dowodzie wielkiego twierdzenia Fermata wykorzystuje idee bliskie programowi Langlandsa, zwłaszcza związek reprezentacji Galois pochodzących od krzywych eliptycznych z formami modularnymi. Wiles, a następnie Wiles wraz z Taylorem, udowodnili modularność odpowiedniej klasy krzywych eliptycznych nad liczbami wymiernymi, co wystarczyło do dowodu twierdzenia Fermata.
Geometryczny program Langlandsa Odmianą programu jest geometryczny program Langlandsa, rozwijany m.in. w pracach Drinfelda, Laumona, Alexandra Beilinsona, i innych matematyków. W tej wersji zasadniczą rolę odgrywają krzywe algebraiczne, snopy, przestrzenie moduli i metody teorii kategorii.