Zniszczony fort nie został nigdy odbudowany. mały|Czołgi M1 Abrams w trakcie Operacji Pustynna Burza w południowym Iraku. W czasie I wojny w Zatoce Perskiej, ze względu na strategiczne położenie na węźle szlaków pustynnych, Al-Busajja została przekształcona przez siły irackie w silnie ufortyfikowany bastion. Miejscowości bronił batalion piechoty wspierany przez oddziały komandosów Gwardii Republikańskiej, dwanaście czołgów T-55 oraz dwanaście wozów opancerzonych (głównie wozów rozpoznawczych BRDM), a jej przedpola osłonięto rozległym systemem okopów i pól minowychBourque, Stephen A. (2001). Jayhawk! The 7th Corps in the Persian Gulf War. Center of Military History, United States Army. LCCN 2001028533. OCLC 51313637. (ang.).. 26 lutego 1991 roku doszło tu do tzw. – pancernego starcia stoczonego przed świtem między irackimi obrońcami (zwolennikami władzy Saddama Husajna) a natarciem 2 Brygady („Iron Brigade”) z 1 Dywizji Pancernej VII Korpusu Armii Stanów Zjednoczonych. Po przełamaniu pól minowych i zniszczeniu irackich stanowisk przez amerykańskie czołgi M1 Abrams i wozy bojowe Bradley, miejscowość poddano zmasowanemu ostrzałowi artyleryjskiemu i rakietowemu z systemów M270 MLRS. Starcie – wraz z wcześniejszymi nalotami koalicji – przyniosło Al-Busajji dotkliwe zniszczenia.