Po kontakcie z siłami Wietnamskiej Armii Ludowej 4 i 5 października, Schweiter otrzymał rozkaz wycofania reszty swojej brygady z powrotem do Đắk Tô. Ich bezpośrednim celem było najpierw utworzenie bazy operacyjnej i wzmocnienie obrony w Ben Het. Następnie mieli rozpocząć poszukiwania kwatery głównej 66 Pułku, która według amerykańskiego wywiadu znajdowała się w dolinie rozciągającej się na południe od bazy FSB 12. Jednocześnie większość pozostałych oddziałów 4 Dywizji Piechoty wkroczyła w rejon Đắk Tô. Dołączyło do nich dwa bataliony 1 Dywizji Kawalerii (1. z 12 Pułku Kawalerii i 2. z 8 Pułku Kawalerii) oraz siły południowowietnamskie składające się z czterech batalionów 42 Pułku oraz 2. i 3. batalionu powietrznodesantowego. W tym czasie wioska i pas startowy stały się główną bazą logistyczną, wspierającą całą amerykańską dywizję i brygadę powietrznodesantową oraz sześć batalionów ARW. Przygotowano grunt pod wielką bitwę.