Jakub Romanowicz (ur. 15 października 1878 w Wilnie, zm. 7 sierpnia 1964 w Warszawie) – polski Tatar, muzułmanin, działacz religijny i społeczny, zastępca muftiego RP w latach 1925–1938 oraz przewodniczący Najwyższego Kolegium Muzułmańskiego w latach 1947–1955Selim Chazbijewicz – Jakub Romanowicz 1878–1964 w „Przeglądzie Tatarskim” (nr 3 (11) rok 1432/2011 (III)) s. 6–7.

Życiorys thumb|240px|Grób Jakuba Romanowicza na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie Był synem Romualda Romanowicza, zawodowego oficera armii cesarsko-rosyjskiej oraz Amelii z domu Jakubowskiej. Wśród jego rodzeństwa był między innymi gen. Aleksander Romanowicz.

W 1896 ukończył szkołę kadetów w Połocku, a następnie podjął służbę w szeregach elitarnego pułku dragonów Lejb Gwardii w Peterhofie. Ukończył również Mikołajewską Szkołę Kawalerii. W 1901 bezskutecznie starał się o przyjęcie do Akademii Sztabu Generalnego. W został awansowany na 1902 na porucznika, natomiast w 1906 na sztabskapitana.