Podobnie Suzin został wskazany przez Jerzego Bartmińskiego, Irinę Lappo i Urszulę Majer-Baranowską jako jeden ze stosunkowo nielicznych Rosjan przedstawionych w literaturze polskiej z pewnym ciepłem. Badacze uznali go za realizację stereotypu rosyjskiego „człowieka z ludu”, charakteryzującego się wylewnością, hojnością i rubasznością. W zaproponowanej przez nich typologii rosyjskich postaci literackich, Suzin reprezentuje typ „Rosjanina-kupca” (którą to kategorię badacze rozróżniają jednak od stereotypu „przyjaciół Moskali”).
Suzin a Wokulski Bardziej instrumentalnie, a niekiedy negatywnie, jest postać Suzina interpretowana przez innych badaczy, w kontekście jego relacji z Wokulskim. Józef Bachórz na przykład interpretuje przyjaźń obu bohaterów w kontekście prusowskiej zasady użyteczności: Wokulski miał zdobyć szacunek Suzina już na Syberii, wykazując, że może zaoferować mu użyteczne usługi.