Budowa Jest to rudawkowaty średniej wielkości. Długość głowy i tułowia bystrolota leśnego wynosi od 89 do 109 mm, co czyni go nieznacznie mniejszym od bystrolota ciemnego. Ogon jest niewielki bądź nie występuje w ogóle, autorzy opisu wskazują na ogon bardziej wydatny niż u bystrolota ciemnego. Długość ucha wynosi od 16 do 19 mm. Przedramię mierzy od 74 do 82 mm, czyli tym razem nie mniej niż u bystrolota ciemnego. Masa ciała mieści się w przedziale od 52 do 100 g, szerszym niż u bystrolota ciemnego. W efekcie bystrolot leśny jest większy choćby od obu gatunków owocnika, borneańskiego i karłowatego, czy też skrzydłoplamka, karłowatego i Balionycteris seimundi, ustępując z kolei dajakolotom, sumatrzańskiemu, sundajskiemu i filipińskiemu. Występuje pewien dymorfizm płciowy w postaci samców nieznacznie większych od samic.
Badacze opisują względnie długi pysk zwierzęcia, niemniej krótszy niż u bystrolota ciemnego, z krótkimi i niezbyt rozbiegającymi się nozdrzami. Poniżej nich biegnie rynienka podnosowa osiągająca wargę górną. Na wardze dolnej zwracają uwagę dwa duże, płaskie, trójkątne zgrubienia.
Umiarkowanej wielkości są oczy zwierzęcia. Uszy ma on z kolei krótkie, a zaokrąglone.