W drugiej połowie XIX w. nowym właścicielem został adwokat z Jarosławia – dr Ludwik MyszkowskiDanuta Ochenduszkiweicz, Stubno. Młodzi artyści w hołdzie Aleksandrowi Mroczkowskiemu, Stubno 2026, ISBN 978-83-68613-24-7, s. 16-18.. Wówczas doszło do zmian w układzie przestrzennym. Rozpoczął hodowlę koni rasowych. Stopniowo likwidowano zabudowę gospodarczą wokół dworu, a w ich miejsce założono plantację chmielu. Zaaranżowano park dworski. Stajnie i obory powstały po drugiej stronie drogi (na zachód od dworu; część z nich istnieje do dziś). Kolejnym właścicielem majątku w Stubnie był bratanek – Józef Myszkowski z Tymbarku. Zlecił budowę nowego murowanego dworu, w stylu łączącym cechy polskiej architektury dworkowej. Wzniesiony w latach 1918–1920 budynek zyskał szatę neoklasycystyczną. Założono też park, rozciągający się od strony południowej i wschodniej. Do II wojny światowej majątek należał do syna Józefa – Ludwika Myszkowskiego. We dworze ostatnie lata życia spędził malarz Aleksander Mroczkowski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dwór Myszkowskich w Stubnie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.