22 maja 1911 wyszła za mąż za swojego kolegę uniwersyteckiego Stanisława Kota, wówczas profesora gimnazjalnego w Krakowie, późniejszego historyka, działacza ruchu ludowego, polityka i dyplomatę. Po ślubie przeniosła się na stałe do Krakowa. Z małżeństwa tego mieli córki Alinę Annę (ur. 18 lutego 1912, zm. 15 grudnia 1959) i Janinę (ur. 1917, zm. w styczniu 1958 po długiej chorobie).
W pracy naukowej zajmowała się przede wszystkim twórczością kobiet w literaturze polskiej. Szczególną uwagę poświęciła Klementynie z Tańskich Hoffmanowej. W 1926 opublikowała w „Pamiętniku Literackim” pracę Pierwsze dzieło Klementyny Tańskiej. Dla serii Biblioteka Narodowa opracowała Listy Elżbiety Rzeczyckiej, Nocleg w Kromołowie i Obiad czwartkowy Hoffmanowej (Kraków 1927), a następnie jej Dziennik Franciszki Krasińskiej (Kraków 1929).