Całość otaczał podwójny mur na planie okręgu.
W maju i czerwcu 1809 roku w Dartmoor osadzono 5000 jeńców, więzienie szybko uległo przepełnieniu. W 1812 roku, po wybuchu wojny brytyjsko-amerykańskiej dobudowano dwa bloki więzienne. W kwietniu 1813 roku umieszczono tu pierwszych jeńców amerykańskich. Po zakończeniu działań zbrojnych dokonano repatriacji jeńców, a więzienie zamknięto w 1816 roku.
W okresie tym na terenie więzienia zmarło około 1200 francuskich i 271 amerykańskich jeńców, głównie w wyniku chorób. W kwietniu 1815 roku strażnicy dokonali masakry na amerykańskich jeńcach, biorących udział w rozruchach, w której zginęło siedmiu więźniów, a 31 zostało rannych. Zmarłych jeńców chowano w nieoznaczonych grobach na pobliskim polu. W połowie XIX wieku, w związku z powtarzającymi się incydentami odkopywania szczątków podczas prac rolnych, zadecydowano o ich ekshumacji i przeniesieniu na dwa nowe cmentarze, jeden francuski, drugi amerykański, ulokowane tuż poza murem więziennym.