Powrót do fortepianu i Open, to Love Na początku lat 70. Bley stopniowo powrócił do fortepianu akustycznego. W 1972 roku nagrał w Oslo dla wytwórni ECM swój pierwszy solowy album fortepianowy, Open, to Love. Producentem nagrania był Manfred Eicher. Album ukazał się w 1973 roku.
Open, to Love stał się jednym z najbardziej cenionych nagrań w dyskografii Bley'a i jednym z ważnych albumów wczesnego katalogu ECM. Muzyka albumu charakteryzuje się dużą ilością przestrzeni, oszczędnym wykorzystaniem środków pianistycznych oraz swobodnym traktowaniem czasu i harmonii. Album bywa wskazywany jako jedno ze źródeł charakterystycznej estetyki ECM.
Po nagraniu Open, to Love Bley w dużej mierze zrezygnował z instrumentów elektrycznych na rzecz fortepianu akustycznego. W następnych dekadach wielokrotnie powracał do formatu solowego oraz tria.
Improvising Artists Inc. W 1974 roku Bley wraz z artystką wideo Carol Goss założył przedsiębiorstwo i niezależną wytwórnię Improvising Artists Inc. (IAI). Wytwórnia zajmowała się wydawaniem nagrań Bley'a oraz innych twórców związanych z muzyką improwizowaną. W jej katalogu znalazły się nagrania m.in. Sama Riversa, Dave Hollanda, Jimmy'ego Giuffre'a i Sun Ra.