Krump, Jones i Yablonsky zostali otoczeni po tym, jak rdzenny mieszkaniec, Felix Jota, ujawnił miejsce ich ukrycia w celu uzyskania nagrody, i zostali ścięci 12 września. Tyson i Johnston zostali zastrzeleni, gdy 22 października zostali otoczeni przez 50 japońskich marynarzy po tym, jak Juan i Frank Perez ujawnili miejsce ich ukrycia. Japończycy torturowali i zabili również miejscowych Czamorro, których podejrzewali o pomoc zaginionym Amerykanom. Miejscowi nie chcieli, aby Tweed się poddał: „Mieszkańcy Guamu uważają, że dopóki będę się ukrywać, Amerykanie wrócą”.

Tweedowi udało się ukryć w środkowej części wyspy, z pomocą wielu miejscowych w 11 różnych miejscach, aż do października 1942. Następnie Tweed schronił się na ranczu Antonio Artery w północno-zachodniej części wyspy. W sumie Tweedowi udało się unikać Japończyków przez dwa lata i siedem miesięcy, aż do momentu tuż przed rozpoczęciem drugiej bitwy o Guam w 1944, w ramach walk o archipelag Marianów. W tym czasie studiował algebrę i robił buty dla rodziny, która się nim opiekowała. 10 lipca 1944 udało mu się za pomocą lustra i semafora wysłać sygnał do dwóch niszczycieli, które przygotowywały się do zbliżającej się amerykańskiej inwazji. Tweed przekazał informacje o japońskiej obronie, które zebrał ze swojego punktu obserwacyjnego z widokiem na zachodnie wybrzeże wyspy.