Fukasawa użyła określenia w kontekście trendów marketingowych skierowanych do młodego pokolenia Japończyków, opisując mężczyzn wykazujących bierną postawę wobec zalotów i aktywności seksualnej, przedkładających zainteresowania osobiste – modę, pielęgnację wyglądu, hobby – nad agresywne dążenie do sukcesu zawodowego czy zdobycia partnerki.

Choć termin pojawił się już w 2006 roku, powszechne zastosowanie zyskał dopiero w latach 2008–2009. Filozof Masahiro Morioka, autor pierwszej fenomenologicznej analizy zjawiska, wskazywał, że w tym okresie określenie rozpowszechniło się we wszystkich rodzajach mediów – telewizji, internecie, prasie i czasopismach – a nawet bywało słyszane w codziennych rozmowach. Zwracał on jednak uwagę, że wraz z rosnącą popularnością pierwotne znaczenie terminu uległo znacznej dywersyfikacji, a różni użytkownicy zaczęli stosować go z odmiennymi niuansami znaczeniowymi.

Charakterystyka Fukasawa pierwotnie definiowała „mężczyznę roślinożernego” jako osobę heteroseksualną, lecz nieasertywną w dążeniu do relacji z kobietami.