Konteksty społeczne Zjawisko bywa łączone przez badaczy z przemianami ekonomicznymi współczesnej Japonii następującymi po pęknięciu bańki spekulacyjnej na przełomie lat 80. i 90. oraz z kryzysem modelu salarymana – białego kołnierzyka utożsamianego z powojenną japońską gospodarką i kulturą korporacyjną, uosabiającego przez dekady „archetypowego obywatela”. Chikako Nihei wskazywała, że popularność „mężczyzn roślinożernych” ściśle wiąże się z historią japońskiej męskości, a w szczególności z ich świadomym dystansowaniem się od społeczeństwa przy jednoczesnym trwaniu w kompleksie kapitalistycznym, który zarazem kontestują i od którego pozostają zależni.
Interpretacje naukowe Chikako Nihei w artykule opublikowanym w 2013 roku w czasopiśmie „Asian Studies Review” dostrzegała paralelę między wizerunkiem „mężczyzn roślinożernych” a młodymi bohaterami powieści Harukiego Murakamiego, wskazując, że oba zjawiska łączy podobny sposób relacjonowania się wobec zbudowanego przez społeczeństwo obrazu buntu.