Anna Woźny na podstawie 45 pogłębionych wywiadów z młodymi Japończykami i Japonkami oraz obserwacji etnograficznych praktyk konkatsu („polowania na małżeństwo”) analizowała, w jaki sposób codzienni uczestnicy tych praktyk interpretują i stosują kategorie „mężczyzny roślinożernego” i „kobiety mięsożernej”. Jej wnioski mają charakter krytyczny: badani, łącząc oba pojęcia z przemianami ekonomicznymi, jednocześnie pomniejszali znaczenie strukturalnej władzy mężczyzn i przeceniali stopień rzeczywistego wzmocnienia pozycji kobiet, podtrzymując przy tym przekonanie o większym znaczeniu małżeństwa dla kobiet niż dla mężczyzn.
Kobiety mięsożerne Rosnące zainteresowanie „mężczyznami roślinożernymi” doprowadziło do sformułowania i spopularyzowania przeciwstawnej kategorii – nikushoku-kei joshi („kobiet mięsożernych”), określającej kobiety aktywnie i otwarcie dążące do nawiązania relacji. Nihei odnotowywała, że zjawisko to zaowocowało publikacją odrębnych książek poświęconych tej kategorii kobiet. Zależność między obiema kategoriami jest przedmiotem odrębnych analiz naukowych, w tym cytowanego wyżej artykułu Woźny, traktującego oba pojęcia jako wzajemnie definiujące się w ramach tego samego dyskursu o przemianach ról płciowych.