thumb|Canagliflozin
Inhibitory SGLT2 (zwane również gliflozynami lub flozynami) – grupa leków hamujących działanie białek transportujących sód i glukozę w nerkach, w odróżnieniu od inhibitorów SGLT1, które pełnią podobną funkcję w błonie śluzowej jelit. Głównym skutkiem metabolicznym ich działania jest zahamowanie zwrotnego wchłaniania glukozy w nerkach, a tym samym obniżenie poziomu cukru we krwi. Leki te działają poprzez hamowanie kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2). Inhibitory SGLT2 stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów powyżej 18 r.ż.. W badaniach nad kanagliflozyną – lekiem należącym do tej grupy – stwierdzono, że poprawia ona poziom cukru we krwi oraz powoduje zmniejszenie masy ciała i obniżenie ciśnienia tętniczego (zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego). Lek dapagliflozyna uzyskał rozszerzone wskazania do stosowania poza cukrzycą typu 2 w leczeniu niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek.
Działanie SGLT (sodowo-zależny kotransporter glukozy) to skrót od białka transportowego w kanaliku proksymalnym nerki, które odpowiada za resorpcję zwrotną glukozy. Transportery SGLT dzielą się na SGLT-1 i SGLT-2. Transportery SGLT-1 odpowiadają za resorpcję zwrotną 10% glukozy.