Odbiór Paweł Dunin-Wąsowicz w „Polityce” określił Wieczny Grunwald jako najbardziej intrygującą polską powieść 2010 roku i książkę przełomową w twórczości Twardocha. Jego zdaniem autor wykorzystał w niej środki charakterystyczne dla fantastyki w sposób pozwalający przekształcić literaturę rozrywkową w literaturę artystyczną. Krytyk zestawiał pod tym względem Twardocha z Jackiem Dukajem, szczególnie z Innymi pieśniami i Lodem.
Równie entuzjastycznie ocenił powieść Dariusz Nowacki w „Gazecie Wyborczej”. Uznał ją za utwór nietuzinkowy, łączący zalety powieści historyczno-fantastycznej z refleksją historiozoficzną, oraz zestawił talent Twardocha z Teodorem Parnickim. Określił książkę jako „niezwykle ambitną, o szerokim zakroju problemowym”, i najbardziej wartościową na tle innych publikacji związanych z obchodami 600. rocznicy bitwy pod Grunwaldem. Z interpretacją Nowackiego polemizował na łamach tego samego dziennika Wojciech Orliński, który również chwalił powieść, a szczególnie wykorzystanie konwencji fantastycznej do przedstawienia abstrakcyjnych idei polskości i niemieckości oraz funkcjonalne użycie brutalności i wulgarności.