Znaczenie odkrycia wykracza poza samą historię zamku. Późniejsze badania wykazały, że bierki stanowią źródło do poznania kultury i kontaktów mieszkańców XVI-wiecznej rezydencji. W okresie użytkowania zestawów właścicielami Inowłodza byli Drzewiccy. Dominik Kacper Płaza i Agnieszka Stempin zwrócili uwagę na podobieństwo inowłodzkich figur do znalezisk litewskich oraz na związki Macieja Drzewickiego z Wilnem. Autorzy postawili hipotezę, że pojawienie się tego typu szachów w Inowłodzu mogło być związane z jego pobytem na Litwie, podkreślając jednak hipotetyczny charakter takiej identyfikacji.

Wyjątkowe znaczenie znaleziska potwierdziły ponowne, interdyscyplinarne badania przeprowadzone po kilkudziesięciu latach od wykopalisk Augustyniaka. Objęły one m.in. analizę surowca, technologii wykonania, pigmentów, stylistyki i chronologii bierek. Ich wyniki opublikowano w 2024 roku w poświęconej wyłącznie temu zespołowi, liczącej 193 strony monografii Szachy z Inowłodza = Chess from Inowłódz.