Zwolniwszy jeńców hiszpańskich i spaliwszy większość zdobytych statków, Hein odpłynął z Matanzas 17 września, zabierając ze sobą pięć okrętów hiszpańskich, w tym cztery duże galeony.
Był to pierwszy wypadek przechwycenia srebrnej floty i jedyny, w którym Hiszpanie utracili cały skarb. Odpowiedzialny za nią był w dużej mierze hiszpański dowódca, Juan de Benavides Bazán, który dopuścił do przeładowania okrętów, tak że artylerzyści nie mieli miejsca do obsługi dział. Zawdzięczał on swoje stanowisko nie kompetencjom, ale układom na dworze – jego siostra była kochanką króla Filipa. Udało się jej tymczasowo ochronić brata (skazano go pierwotnie tylko za zaniedbanie obowiązków), ale gdy zmarła, został skazany na śmierć i stracony. Jego zastępca, Juan de Leoz, został skazany na wygnanie do garnizonu w Afryce.
W wyniku klęski Hiszpanie stracili około jednej trzeciej statków uczestniczących w handlu transatlantyckim. Z kolei Holenderska Kompania Zachodnioindyjska pozyskała fundusze na prowadzenie wojny w Brazylii.