Od 1 grudnia 1945 r. rozpoczął pracę na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym Politechniki Śląskiej na stanowisku adiunkta, później starszego wykładowcy w Katedrze Budowy Mostów. Wykładał m.in. wykonawstwo mostów, komunikacje lądowe. 1 grudnia 1953 r. otrzymał nominację na zastępcę profesora i kierownika Katedry i Zakładu Transportu Przemysłowego na Wydziale Budownictwa Przemysłowego, którą kierował do 31 sierpnia 1956 r. Od 1 września 1956 do 31 stycznia 1964 r. kierował Katedrą Komunikacji Miejskiej na Wydziale Inżynierii Sanitarnej. Decyzją Rady Państwa z dnia 1 lutego 1964 r. otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. Na Politechnice Śląskiej pełnił funkcje prodziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego (1956–1958) oraz dziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej (1964–1966).
Był członkiem Sekcji Komunikacji Komitetu Inżynierii Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Sekcji Ekonomiki Drogowej Rady Naukowej Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Drogowej, wieloletnim członkiem Rady Naukowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, współpracował z Biurem Studiów komunikacyjnych PWRN przy opracowywaniu Założeń do „Studium Układu Dróg przelotowych woj.